Ακολουθώντας το παράδειγμα κι άλλων ευρωπαϊκών χωρών που κήρυξαν το τέλος της πανδημίας, η Ελλάδα προχωρά σε νέα χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων για τους εμβολιασμένους. Πατώντας στο επιχείρημα ότι οι λεγόμενοι σκληροί δείκτες της πανδημίας σταθεροποιούνται σε υψηλά επίπεδα, ορισμένοι περιορισμοί όπως η διασκέδαση των ορθίων σε κλειστούς χώρους, η προσέλευση στα γήπερα και η τηλεργασία, χαλαρώνουν ακόμη περισσότερο. Ομως αυτή η σταδιακή εξάλειψη των μέτρων, που κινείται σε εκ διαμέτρου αντίθετη πορεία με την καμπύλη στο διάγραμμα-καρδιογράφημα της κοινωνίας, δεν βρίσκει σύμφωνους πολλούς επιστήμονες. Ο καθημερινός αριθμός των μολύνσεων σε επίπεδα των 20.000 αλλά και ο αριθμός των θανάτων που παραμένει αγκυλωμένος στους 70, 80 και 90 καθημερινά, δεν ερμηνεύεται ως σταθεροποίηση και επιπέδωση αλλά ως ένας συνεχιζόμενος εφιάλτης που αντανακλά τις συνθήκες πολέμου που επικρατούν στα νοσοκομεία, με τις ελλείψεις σε ανθρώπους, σε κλίνες, σε ΜΕΘ, σε παρεχόμενη περίθαλψη, σε αντοχές ανθρώπων και δομών. Ακόμα κι αν στην Ελλάδα ο αριθμός των διασωληνωμένων μειώνεται αργά, ο κόσμος πεθαίνει από κοροναϊό, και αυτό δεν δείχνει να αλλάζει.
